Historia zespołu: D'espairsRay, część 1

plik - 09.09.2009 08:00

Prezentujemy "mały" dodatek do biografii D'espairsRay z okazji 10 rocznicy powstania zespołu. Zaczniemy od pierwszych sześciu lat jego historii.

Część 1 - Zespół i jego historia: 1999 - 2005


1999/2000
9 września 1999 roku jest uważany za dzień narodzin +DéspairsRay+. Można powiedzieć, że dobrze się złożyło, iż poprzednie zespoły czwórki młodych mężczyzn zdążyły się do tego momentu rozpaść. HIZUMI (śpiew), KARYU (gitara), 零-ZERO- (bas) i TSUKASA (perkusja) po raz pierwszy spotkali się w liceum. Ale gitarzysta KARYU był tym, który wszystko zaczął. Muzycy wybrali gatunek visual kei, ponieważ lubili się przebierać, a także dlatego, że visual kei oferowało idealne tło dla ich własnego buntu i własnej muzyki. KARYU zaprosił trzech muzyków do Tokio, gdzie zebrali się razem w studiu. Natychmiast stworzyli pierwsze nagranie i tej nocy zdecydowali także o rodzaju muzyki, jaką chcą grać. Jak widać zaiskrzyło pomiędzy nimi, ponieważ niedługo potem nagrali demówkę, [Ao], która była rozprowadzana na kilku koncertach w grudniu 1999 roku. Ale przedtem, 24 września, zagrali pierwszy koncert w Takadanobaba AREA, która stała się ich ulubiona salą. +DéspairsRay+ wystąpiło tam przed około dziesięcioma osobami, ale z każdym następnym koncertem fanów pojawiało się coraz więcej.

Pełni energii i wigoru nagrali więcej utworów w industrialnym stylu i pod koniec stycznia 2000 roku zaoferowali ludziom dwie nowe demówki: [S] yste [M] i Sakura. Ta ostatnia piosenka ukazała się także na składankowym albumie SouNDBeast, który został wydany 3 maja 2000 roku. 25 lipca zespół wyruszył w trasę koncertową, AN EXPERIMENT OF A HUMAN BODY, którą zakończył 26 września. W tym samym miesiącu ukazało się ich czwarte CD, RAZØR. Około cztery tygodnie później XXX-Records, funkcjonująca w ramach Speed-disk, wydała pierwszy singiel indies zespołu, [Kumo]. Wygląd muzyków w tym czasie był dosyć mroczny. Ubierali się w czarną i czerwoną lakierowaną skórę ze sznurowaniami, ich twarze były blade, a oczy podkreślone kolorowymi szkłami kontaktowymi lub eyelinerem w intensywnym kolorze; pojawiały się nawet takie dodatki, jak kolczaste obroże. Wydaniu singla towarzyszyła krótka trasa koncertowa, która zaczęła się 29 października w Ikebukuro CYBER, a skończyła 17 grudnia w Takadanobaba AREA. Gdzieś pod koniec roku piosenka grupy pojawiła się na składance HYSTERIC MEDIA ZONE, a kilka dni później, 31 grudnia, muzycy zagrali w Takadanobaba AREA ostatni w tym roku koncert.

2001
10 stycznia 2001 roku zespół wystąpił w Nagoya BOTTOM LINE. Ten koncert był początkiem krótkiej trasy (składającej się z czterech koncertów), zakończonej 12 marca. Mniej niż tydzień później wystartowała trasa promująca nowy singiel. Po jej zakończeniu tylko kilka dni dzieliło grupę od daty ukazania się nowego wydawnictwa. Na początku nowego roku zespół także pracował w studio, a konkretnie nad drugim singlem zatytułowanym -genwaku-. Pierwsze wydanie płyty (ograniczone do 1 000 kopii) było, jak dotychczas, ich pierwszym i jedynym singlem wyprzedanym w przedsprzedaży. Wytwórnia zareagowała błyskawicznie i 1 kwietnia ukazały się nie tylko pierwsze i drugie wydanie tego singla, ale także druga edycja poprzedniego. Już na tym etapie pojawiły się marzenia o występach za granicą, wtedy jeszcze niezrealizowane. Zespół występował trochę, głównie w Takadanobaba AREA, a krótko po wydaniu singli, konkretnie 7 kwietnia, zagrał specjalny koncert w wyżej wymienionej sali. Praktycznie bez chwili wytchnienia pod koniec kwietnia i w połowie maja występowali wielokrotnie w okolicach Tokio. Pierwszego maja swoje wirtualne podwoje otworzyła "pół-oficjalna" strona zespołu murder freaks.

Grupa jeszcze więcej występowała w lecie: 29 czerwca zagrała w ukochanym Takadanobaba AREA, a 12 lipca, wraz z dwoma innymi zespołami, w Meguro Rock May Kan. 19 lipca, znowu w Takadanobaba AREA, miała miejsce pierwsza zorganizowany przez grupę impreza, [D]eep69[R]ed. Muzycy nie ograniczali się jednak tylko do grania koncertów, spędzili również trochę czasu w studiu nagraniowym, przygotowując swoje nowe dziecko. Rezultat można opisać jako buntowniczy i wyjątkowo prowokujący. Pierwszy minialbum zespołu, -TERRORS-, ukazał się w lipcu. Czwórka muzyków nigdzie indziej nie odwoływała się do Gestapo czy nazywała piosenki tak prowokacyjnie jak Fascism. Towarzysząca minialbumowi trasa promocyjna, z bardzo interesującym tytułem - Tour - Nine TERROR SEEDS -, rozpoczęła się 19 lipca koncertem w Takadanobaba AREA i biegła przez Nagoyę, Hiroszimę, Sendai i Osakę, a zakończył ją pierwszy solowy występ +DéspairsRay+ 29 sierpnia w Takadanobaba AREA. Podczas tego koncertu, o specjalnej nazwie Sixth TERRORS, fani mieli okazję dostać w swoje ręce darmowy singiel o takim samym tytule. Znajdowała się na nim pierwsza ballada grupy, [Monokuro] ni natta saigo no hi, podczas której KARYU, autor piosenki, grał na akustycznej gitarze. Wraz z nowym albumem zmienił się trochę wygląd muzyków - stał się bardziej mroczny i dziki. Szczególnie wyróżniał się 零-ZERO- z długimi do ramion włosami w kolorze pomarańczowego blondu, z czarno-niebieskimi pasemkami i wygoloną lewą stroną głowy. Ubrania także były mroczne (czarna, lakierowana skóra lub czarne, powycierane materiały plus odpowiednie dodatki), a twarze bardzo blade z mocno podkreślonymi oczami.

Na jesieni zespół grał małe, czasami wyprzedane, koncerty w Tokio, Jokohamie, Nagoi i Sendai. 29 listopada do długiej listy ich występów dołączył kolejny - z innym zespołem, a ukoronowaniem całego roku był stylish wave COUNT DOWN'01-'02 z 31 grudnia w Yokohama Bay Hall.

2002
Już na początku nowego roku, 19 stycznia 2002, ciągle rosnący Mania bunch (jak są nazywani fani zespołu), mogli cieszyć się drugą edycją [D]eep69[R]ed vol.2, która odbyła się w Takadanobaba AREA, a kilka dni później - dopiero co ukończoną, limitowaną demówką Ura mania theater (1000 kopii). Było to pierwsze wydawnictwo własnej wytwórni grupy, "MANIAC RECORDS". Czwórka muzyków wymyśliła bardzo oryginalne opakowanie - kaseta znajdowała się w papierowej kasecie wideo, w opakowaniu od VHS. Znalazły się na niej dwie piosenki: Valentine i strona b [Monokuro] ni natta saigo no hi w lekko zmodyfikowanej wersji Maniabreak Ver.. Krótko potem wystartowała trasa [mania theater], obejmująca 9 występów, z których ostatni odbył się 9 marca w Osaka MUSE HALL. Zespół znalazł też trochę czasu na imprezę zorganizowaną przez Like an Edison (23 lutego). Nie tylko piosenki na płycie się zmieniły, ale także wygląd muzyków, zawierający teraz takie elementy, jak jasne kolory włosów, dziewczęce fryzury, makijaż, długie sztuczne paznokcie i kostiumy uszyte z lakierowanej skóry, ze skórzanymi lub siatkowymi topami. W ciągu tego, jak i dwóch następnych, miesięcy formacja zagrała wiele koncertów, choć nie tak dużo jak w ramach poprzednich tras.

W maju na kasecie wideo ukazał się pierwszy dokument z trasy umożliwiający fanom bliższe przyjrzenie się temu niezwykłemu zespołowi, także za kulisami. W tym czasie, dokładnie od 1 do 8 maja, muzycy byli bardzo zajęci nagrywaniem nowego singla. 29 maja dali solowy koncert, nazwany SEXUAL BEAST, w Shibuya ON AIR WEST, a 5 czerwca wydali nowy singiel, SEXUAL BEAST (w ilości 2 000 kopii) i drugie wydanie pierwszego minialbumu. W książeczce znalazły się mangowe portrety członków zespołu prezentujące ich hobby, narysowane przez 零-ZERO-: HIZUMI wyglądający z jaskini, KARYU zwisający z gałęzi jak nietoperz, 零-ZERO- uwięziony w złotej klatce i TSUKASA ze sztalugami, z pędzlem i paletą w dłoni. Przed i po wydaniu singla grupa zagrała kilka małych koncertów razem z Syndrome i Nightmare. Kolor włosów muzyków nie zmienił się, tak samo jak ich zamiłowanie do czarnej, lakierowanej skóry - ale, pomimo jasnych włosów, nadal skłaniali się ku mrocznej stronie. 零-ZERO- wydawał się szczególnie lubić dziewczęcy wygląd, jako że naprawdę można go było pomylić z kobietą.

Tylko miesiąc później (w lipcu) do sklepów trafiło drugie wydanie SEXUAL BEAST. W jego książeczce zadebiutował czarny kot KARYU, Ryutarou. Zdjęcia zainspirował zainspirowane baśniowym światem i stąd kolorowe fantastyczne otoczenie oraz kostiumy: HIZUMI był zielonym, pokrytym łuską potwórem, KARYU został sportretowany w czarnym, aksamitnym ubraniu, z odpowiednim kapeluszem, przed wrzącym, wiedźmim kotłem, 零-ZERO- był Królewna Śnieżka ze słynnym czerwonym jabłkiem, ciemnymi włosami i niezwykłymi rękawiczkami, natomiast TSUKASA przebrał się za błazna.

Oczywiście muzycy mieli trochę czasu na nowe nagrania: od 23 lipca do 18 sierpnia pracowali nad wyjątkowym singlem. Także tego lata wyruszyli w krótką trasę, w ramach której kilka razy wystąpili wspólnie z Syndrome i deadmanem oraz na imprezie organizowanej przez Takadanobaba AREA wraz z kilkoma innymi artystami. 8 września ukazał się wreszcie wspomniany wyżej singiel, zatytułowany Ori no naka de miru yume (w ilości 3 000 kopii) i po raz pierwszy znalazła się na nim piosenka formacji ANIMAL MANIA, alter ego +DéspairsRay+.

ANIMAL MANIA była swego rodzaju żartem, ale, z powodu nie do końca dopracowanego konceptu, nie przetrwała długo. Czwórka muzyków nie mogła dojść do porozumienia, który z nich miałby grać na którym instrumencie, a który śpiewać. Czasami podczas bisów wychodzili na scenę przebrani za zwierzęta i wykonywali dwie lub trzy piosenki. Od czasu do czasu zamieniali się także rolami, ale najczęściej zostawali na swoich pozycjach. Wszyscy zachowali także te same imiona, ale dodali do nich słowo "animal" (na przykład: HIZUMI-animal). We wrześniu i październiku ich piosenki znalazły się na dwóch składankach w towarzystwie utworów kilkunastu innych zespołów (SHOCK JAM CD Edition.1 i Shock Edge 2002), a sami muzycy wzięli udział także w kilku małych imprezach.

Na początku listopada Takadanobaba AREA zaprosiła grupę na koncert, a w połowie tego samego miesiąca +DéspairsRay+ wystąpiło z Irohą, ViViD, S i wieloma innymi artystami w Sapporo Pennyland. Natomiast 23 zagrali w Kyoto MUSE HALL, wraz z kolegami należącymi do tego samego nurtu: Nightmare, NUDE, Doremidan, PERSONĄ i Krą. Pod koniec listopada zespół pojawił się na wyprzedanej Chikashitsu de mania-tachi mikkai w Meguro Rock May Kan. Przez większość grudnia trwała trasa koncertowa, przerwana tylko nagraniem nowego singla pomiędzy 8 a 11. W napiętym grafiku znalazło się też miejsce na dwie duże imprezy; ostatnia w tym roku odbyła się 28 grudnia w ON AIR OSAKA.

2003
Na przełomie 2002 i 2003 roku muzycy poważnie myśleli o możliwości rozwiązania zespołu. Nie zgadzali się do końca na temat stylu muzyki i były to - czy podoba się to fanom, czy nie - ciężkie czasy, jak to określił KARYU. Ale udało się im dojść do porozumienia i wyznaczyć nowe cele na przyszłość. Stąd +DéspairsRay+ 2003 roku był bardzo emocjonalny - pełen rewolucji i trudnych decyzji. Dzisiaj (czy, może lepiej, od 2006 roku) muzycy często siadają razem i otwarcie rozmawiają o swoich wyobrażeniach, procesie komponowania, tekstach i innych sprawach - wszyscy wysuwają propozycje. Dlatego też obecne piosenki są przesiąknięte duchem wszystkich członków zespołu. I jeszcze coś się zmieniło: w przeszłości ulepszanie lub zmienianie piosenek stało na pierwszym planie (dlatego też niektóre piosenki powracały z nowym blaskiem), ale ostatnio muzycy nie wspominają tego rodzaju zamierzeń.

Poza sesjami nagraniowymi w studio, +DéspairsRay+ spędzili dużo czasu na koncertach i festiwalach z innymi muzykami. Po rozmowach (gdzieś w lutym) wszystko znowu szło gładko. Fani dostali prezent w postaci drugiego Ura Video i tak zwanego sekretnego singla Itanji w styczniu. Najbardziej charakterystyczną cechą tego wydawnictwa był prosty design i brak wzmianki o autorach piosenki czy nawet nazwy artysty. Wszystko, co pokazano, to para znaków zapytania. Płytę można było dostać za darmo na jednym z koncertów. Co ciekawe, singiel ten został wydany miesiąc później pod inną nazwą i zawierał jeszcze trzy inne kawałki, w tym MaVERiCK (5 000 kopii). Muzycy zawsze określają ten singiel jako moment zmiany muzycznego stylu. Fanom, najwidoczniej, ta zmiana także się spodobała, ponieważ singiel musiał być wydany ponownie miesiąc później. Upamiętnia to nawet mały, niepozorny napis: "Egzystencja została tutaj udowodniona". Zakończenie trasy miało miejsce pomiędzy 13 a 22 stycznia.

Pierwszy poważny kryzys został przezwyciężony! Po wydaniu singla przyszła kolej na dużą krajową trasę ze złośliwym tytułem -Pregnancy eight months- i chłopcy byli dosyć zajęci, wieszając plakaty promocyjne na drzwiach czy przyczepiając je na tablicach w kilku sklepach płytowych. Można to zobaczyć na kolejnym dokumencie z trasy - jest także oczywiste, że muzycy bardzo dobrze bawią się poza sceną, na przykład podczas wspólnych kąpieli czy gier hazardowych. Od 14 lutego do 3 kwietnia koncertowali. Jeżeli chodzi o wygląd, to porzucili lakierowane skóry i przerzucili się na kostiumy Coeur de Roi, z obfitością sznurków, czarnym materiałem i, w przypadku HIZUMIego, z dużą ilością odsłoniętego ciała.

Nie zwalniając ani na chwilę, 27 kwietnia zagrali solowy koncert w Shinjuku LIQUIDROOM - podczas bisu wystąpili jako KARYU.H Zungle with T.com, w następującym składzie: KARYU (śpiew), 零-ZERO- (gitara), HIZUMI (bas) i TSUKASA (perkusja). Już kilka dni później, w nowym miesiącu, znowu byli w trasie.

5 maja zespół pojawił się w programie telewizyjnym Saitama TV "Hot Wave", promując drugie wydanie singla MaVERiCK. Zorganizowali także kolejną Mania-tachi chikashitsu de mikkai vol.3 w Takadanobaba AREA (23 maj). Pod koniec miesiąca grupa wzięła udział w stylish wave'03 Mega Force w Shibuya Kokaidou.

Kilka koncertów później, 19 czerwca, można ich było zobaczyć wraz ze Schwarz Stein w Takadanobaba AREA. A tak minęło lato: od 17 lipca do 2 sierpnia trwała trasa Mania no JIN, której prawie jednocześnie towarzyszyła trasa stylish wave'03 Natsu no JIN rozpoczęta 22 lipca. Potem wystartowała krótka trasa, nazwana ~Doom & Gloom~ (13 i 20 wrzesień oraz 2 październik). Jest oczywiste, że z powodu napiętych terminów było bardzo mało czasu na nagrywanie w studiu, ale mimo to grupa ogłosiła nowe wydawnictwo, Gärnet. Po tym, jak płyta trafiła do sklepów, znalazła się w nich również pierwsza część serii Zy.FORCE. Na tym wydawnictwie, wypuszczonym w 2 000 egzemplarzach, znalazł się materiał z koncertu z 2 sierpnia z trasy stylish wave'03 Natsu no JIN. 12 listopada nadszedł wreszcie dzień wydania singla - znalazł się on dokładnie na 1 miejscu indiesowego rankingu Oriconu.

Trzy małe zmiany zaszły w zespole. Wygląd nazwy przeszedł drobną, ale satysfakcjonującą, przeróbkę - +DéspairsRay+ stało się prostym DéspairsRay; ponadto grupa przeszła do SWEET-HEART Co.; LTD. (podwytwórnia UNIVERSAL MUSIC) i otworzyła ostateczną stronę internetową (pierwsza została zamknięta pod koniec 2004 roku). Mniej więcej w tym samym czasie muzycy nakręcili swój pierwszy teledysk. Powrócili do czarnej, obcisłej lakierowanej skóry i ciemnych barw, ale nie podkreślali już tak mocno oczu; tylko kolor tęczówki był schowany za bielą szkieł kontaktowych, co wywoływało potężny efekt, pasujący do mrocznego brzmienia singla.

Po raz kolejny wydanie płyty zostało wciśnięte pomiędzy serie występów. Ostatnim i prawdopodobnie największym był Beauti-fool's Fest 03, który odbył się 28 grudnia w TOKYO BAY NK HALL, gdzie D'espairsRay zagrał z takimi visualowymi zespołami, jak miyavi, deadman, Gazette i wieloma innymi.

2004
Burzliwy rok się skończył i dla czwórki muzyków zaczął się nowy, ekscytujący. W ciągu czterech pierwszych miesięcy 2004 roku zagrali wiele koncertów i pojawili się na licznych imprezach, takich jak solowa trasa Garnet... ~Sennou shite xx e~ i udział w stylish wave CIRCUIT'04. Mimo zapracowania znaleźli wystarczająco dużo czasu na sesję nagraniową, podczas której z zapałem zajmowali się nowym minialbumem. BORN ukazał się 28 kwietnia i do jego limitowanej edycji dołączono nie tylko DVD z teledyskiem, ale też bonusową piosenkę. Ponadto, zespołowi udało się zaprosić do udziału w nagraniach SUGIZO (LUNA SEA), który zagrał na skrzypcach intro do piosenki Marry of the blood. Oczywiście wydanie płyty pociągnęło za sobą kolejną trasę koncertową (DEEP SWEET INSIDE 04) i kilka imprez. Włosy muzyków stały się dłuższe (dzięki treskom) oraz zmieniły kolor; nawet piosenki stały się zróżnicowane. Poza już wspomnianą Marry of the blood, na albumie znalazły się czyste, bardziej melodyjne piosenki jak tytułowy BORN, quarter void i Yami ni furu kiseki, druga ballada w karierze zespołu.

Tuż przed wydaniem, 21 lipca, drugiej edycji albumu (na której znalazła się lekko zmieniona wersja murder freaks), grupa nagrała swój drugi teledysk BORN. HIZUMI, Karyu, ZERO i TSUKASA grali dziko, mrocznie i złowróżbnie w zamglonym tunelu. Czas od sierpnia do połowy września zespół spędził w kolejnej trasie. W jej środku, 16 sierpnia, wystąpił na LIKE AN EDISON PRESENTS "EDISIDE~Tokyo sen~" w Shibuya O-EAST, wraz z An Café, Vidoll, Fatimą, Shullą, D i alice nine. Wyżej wspomniany teledysk znalazł się na DVD dołączonym do limitowanej edycji następnego wydawnictwa grupy, nazwanego -GEMINI-.

Singiel, który ukazał się 1 września, dotarł do drugiego miejsca indiesowych rankingów. Dwie piosenki z niego, [Fuyuu shita risou] i Reddish -DIVA version-, dotyczyły "ryoukyotan" - dwóch ekstremów - tematu "lato". Podczas gdy agresywna kompozycja Karyu, [Fuyuu shita risou], wywoływała wrażenie otwartości (lato na świeżym powietrzu), TSUKASA oddał w swoim utworze obraz lata w budynku. Ponadto, -GEMINI- było pierwszym singlem grupy, który został wydany w dwóch wersjach: limitowanej z bonusowym DVD (patrz wyżej) i regularnej (tylko płyta CD). Niedługo potem wystartowała powiązana z albumem, konceptualna, solowa trasa, obejmująca trzy koncerty - Bloody marry Day 16 września w OSAKA MUSE, Furachi na toiki Day 17 września w Nagoyi w ell.FITS ALL i murder Day 23 września w tokijskim LIQUIDROOM ebisu.

Niedługo potem grupa podjęła ryzyko i udała się za granicę! 30 października, w ramach trasy Wollust ward dem Wurm gegeben, dała czadu w Berlinie (Niemcy), a dzień później zagrała w Paryżu (Francja). Oba koncerty zostały wyprzedane i były ochoczo przyjęte przez obie strony, tak więc DéspairsRay szybko stwierdzili: "Wrócimy!". Mimo że spędzili za granicą tylko dwa dni, zdążyli zebrać niezliczone, nowe i odurzające wrażenia, które zainspirowały Karyu i TSUKASĘ do napisania nowej muzyki. Co więcej, muzycy w czasie europejskiej trasy doświadczyli zupełnie nowego uczucia: wreszcie czuli się prawdziwi! Europejska publiczność zobaczyła mroczny, androgyniczny, charyzmatyczny i energetyczny zespół - jego image tworzyły czarno-czerwone kostiumy i w większości białe soczewki kontaktowe. Można powiedzieć, że DéspairsRay byli pionierami sceny visualowej, dzięki swej odwadze grania koncertów w obcych krajach; po tej pomyślnej wyprawie, wiele innych zespołów podążyło za ich przykładem.

20 listopada fani grupy bawili się na Chikashitsu de mania-tachi mikkai w Takadanobaba AREA, a sześć dni później na podobnej imprezie w Kioto. 15 grudnia mieli możliwość obejrzeć występ zespołu w Kawasaki CLUB CITTA.

2005
"Nie robić nic na pół gwizdka" - to hasło stanowiło przyświecało prawdopodobnie grupie w 2005 roku. Nie da się opisać w inny sposób zagranicznych działań zespołu, ale zanim wyruszył on podbijać Zachód, jego rodzimi fani mogli cieszyć się koncertem 7 stycznia w Shibuya O-WEST. Natomiast wiosna - ulubiony czas grupy - przyniosła ze sobą kolejne prace w studiu, których rezultatem był pierwszy pełny album, [Coll:set], pełen nowych brzmień. Ale jeszcze przed jego wydaniem, 1 kwietnia, ukazało się w dwóch wersjach koncertowe DVD z nagraniem zeszłorocznego występu murder Day. Do limitowanej edycji została dodana specjalna karta kolekcjonerska, a na obu wersjach znalazł się także dokument z tworzenia i teledysk do Reddish -DIVA version-. Ponadto moment przed trafieniem pierwszego pełnego albumu do sprzedaży zespół zagrał dwie trasy. Pierwsza z nich, nazwana One-man Live Tour 2005 [fifth Coll:set], składała się z pięciu występów i rozpoczęła się 15 maja w Sendai Hook, a zakończyła 28 maja w Shibuya O-EAST. Niedługo później amerykańscy fani mieli możliwość obejrzenia czterech koncertów. US Tour 2005 -Infectious I Mania- rozpoczęła się 30 maja w San Jose, a zakończyła dwoma występami 2 i 4 czerwca w Dallas w Teksasie. W tym okresie zespół nieustannie wspierał menadżer, Naoya Sato - był on niezwykle pomocny i często brał udział w ich zabawach.

Pierwsza amerykańska trasa grupy miała też inne pozytywne rezultaty: czterech gości z DéspairsRay miał okazję zaprzyjaźnić się z członkami grup ze Stanów Zjednoczonych, TRASH LIGHT VISION i soundevice (grali razem w kilku miastach). Nieco później, 15 czerwca, ukazała się limitowana edycja [Coll:set], wzbogacona o specjalną książeczkę i opakowanie. Za jej sprawą słuchacze znaleźli się w kompletnie innym świecie dźwięków: zaskakiwały totalnie zróżnicowana i wieloaspektowa Forbidden czy, powstała w wyniku współpracy całego zespołu, Tainted World (to pierwsza piosenka, w której wszyscy czterej muzycy wspólnie stworzyli tekst). Na visualowy styl formacji składały się w tamtym okresie niebieskie i białe soczewki kontaktowe oraz czarne satynowe i koronkowe sukienki. Ze względu na ubrania oraz niektóre utwory, takie jak in vain, zespół został niezwłocznie przyporządkowany do gotyckiego rocka (nawet jeżeli to wszystko funkcjonowało, zanim [Coll:set] wywarła takie mocne wrażenie). Co więcej, czwórka muzyków do dzisiaj nie może pozbyć się od etykietki "gotyckiej" grupy. Dwa tygodnie później DéspairsRay wydało regularną wersję albumu, która trafiła na ósmą pozycję na liście przebojów. 29 lipca rozpoczęła się trasa Premium One-man Tour [Secret Coll:set], obejmująca cztery koncerty; zakończył ją występ 2 sierpnia. W jej trakcie, 30 lipca, miał także miejsce występ na stylish wave CIRCUIT'05 Manatsu no kyou en w Kawasaki CLUB CITTA'.

Tylko dzień później zespół zagrał na tej samej scenie z Gargoyle, a 8 sierpnia z D. Na koniec trasy, jeżeli można to tak nazwać, ponieważ była to Mad tea party vol.7 (festiwal organizowany przez D), dali czadu razem z D, Vidoll i Phantasmagorią w LIQUIDROOM ebisu. 17 października pojawili się w SHIBUYA-AX na SWEET EXTRA 2005 -ON THE BORDER-. Wydaje się, że czwórce spodobało się grupowe granie, ponieważ 6 października wystartowała w Kawasaki kagerou x DéspairsRay COUPLING TOUR 2005~Ryuugai no kannou~. W środku miesiąca na sklepowe półki trafiło drugie wydanie ich najlepiej sprzedającego się singla, Gärnet. Co więcej, pod koniec miesiąca zespół podróżował w zestawie z kagerou po Europie, odwiedzając 21 Monachium, a 23 Paryż. Grupa wykorzystała tą okazję, by nawiązać kontakt z Gan-Shin, niemiecką wytwórnią jrockową. Kamień węgielny światowej popularności został położony! Muzycy pozwolili sobie na tylko cztery dni odpoczynku, zanim pojechali na kolejną zagraniczną wyprawę - tym razem do USA - nazwaną -Infectious Mania Act II-, podczas której poznawali zachodnie wybrzeże. Ta stosunkowo długa trasa wzmocniła ich zażyłość, ponieważ przez większą część czasu tłoczyli się razem w busie, i zmieniła wewnętrznie. Tam gdzie widzieli kiedyś tylko negatywne cechy członków zespołu, zaczęli odkrywać zalety kolegów. Zaowocowało to sympatią do siebie nawzajem, muzycy zbliżyli się do siebie i rozwiała się groźba rozpadu, wisząca dotąd nad nimi jak miecz Damoklesa.

W międzyczasie, pod koniec października, w Japonii ukazała się składanka SHOCK WAVE CD the SELECT - wybór najlepszych utworów z kilku edycji płyt Shock Edge i Shock JAM. Znalazła się na niej jedna piosenka DéspairsRay - dynamiczna, agresywna [Tatoeba] kimi... ga... shinda... ra....

Na początku listopada muzycy wrócili do domu, do studia i na deski sal koncertowych. W ich napiętym terminarzu znalazł się koncert THREE IN THE BLACK, odbywający się 14 listopada w Shibuya O-EAST, na którym wystąpili wraz z ISABELLE i Közim. Pod koniec grudnia, po trasie, pojawili się na takich imprezach, jak -Degrade to Maniac- (wspólnie z Phantasmagorią), EDISIDE kyokugatsu no JIN (organizowana przez by Like an Edison) z kilkoma innymi zespołami visual kei, Black X'mas i BEAT SHUFFLE LIVE SIDE 2005 ~7th Anniversary~. Ten ostatni festiwal uświetnili, oprócz D'espairsRay, także m.in. MUCC, Nightmare, Sid i Merry. Jakby tego było mało, ostatni koncert 2005 roku miał miejsce 30 grudnia w Omiya Sonic City.


Ciąg dalszy pojawi się wkrótce!
powiązane wydawnictwa
powiązani artyści
komentarze
blog comments powered by Disqus
powiązane wątki

Biografie Specjalne

reklamy
  • euroWH
  • Chaotic Harmony
  • SYNC NETWORK JAPAN